عمل جراحی مغز چگونه زندگی بیماران را نجات می‌دهد؟

عمل جراحی مغز یکی از تخصصی‌ترین و حساس‌ترین روش‌های درمانی است که به ترمیم و بهبود مشکلات ساختاری مغز پرداخته و می‌تواند تاثیرات چشمگیری بر درمان مشکلات مربوط به مغز و اعصاب بیماران داشته باشد. این عمل اغلب برای درمان تومورها، آسیب‌های مغزی، بیماری‌های عروقی و دیگر ناهنجاری‌ها انجام می‌شود. با توجه به پیچیدگی و ریسک‌های مرتبط با این نوع جراحی، انتخاب جراح متخصص و بیمارستان مناسب از اهمیت بالایی برخوردار است. در این مقاله، به بررسی جوانب مختلف عمل جراحی مغز، نحوه انجام آن، عوارض محتمل و مراقبت‌های بعد از عمل خواهیم پرداخت.

عمل جراحی مغز چیست؟

عمل جراحی مغز به مجموعه‌ای از روش‌های پزشکی اشاره دارد که به ترمیم مشکلات ساختاری در مغز کمک می‌کند. این عمل می‌تواند شامل برداشتن تومور، ترمیم رگ‌های خونی آسیب‌دیده یا اصلاح ناهنجاری‌های مغزی باشد. مغز، به عنوان مرکز کنترل بدن، وظایفی چون فکر کردن، حرکت‌کردن و به‌خاطر سپردن را بر عهده دارد. بنابراین، هدف اصلی عمل جراحی مغز، درمان مشکلات به‌وجود آمده بدون ایجاد اختلال در عملکردهای حیاتی مغز است.

روش‌های مختلفی برای انجام عمل جراحی مغز وجود دارد. برخی از این روش‌ها با برش‌های بزرگ‌تر (عمل جراحی مغز باز) و برخی دیگر به‌صورت حداقل تهاجمی انجام می‌شوند که خطرات کمتری دارند و زمان بهبودی سریع‌تری را فراهم می‌آورند. انتخاب روش مناسب بستگی به وضعیت بیمار، نوع ناهنجاری و شرایط خاص سلامتی دارد.

بیشتر بخوانید: جراحی تومور مغزی

جراحی مغز به چه دلیل انجام می‌شود؟

عمل جراحی مغز به دلایل مختلفی انجام می‌شود که هر یک به نوعی به حفظ سلامتی و کیفیت زندگی بیمار کمک می‌کند. یکی از رایج‌ترین دلایل انجام این عمل، درمان تومورهای مغزی و ستون فقرات است. در بسیاری از موارد، جراحی تنها گزینه مؤثر برای نجات جان بیمار و جلوگیری از پیشرفت بیماری است. همچنین، درد مزمن نوروپاتیک که ناشی از آسیب‌های مغزی است، می‌تواند به کمک جراحی کاهش یابد.

علاوه بر این، آسیب‌های سر و شکستگی مهره‌ها نیز از دیگر علل اصلی انجام عمل جراحی مغز به شمار می‌روند. در چنین شرایطی، جراح مغز و اعصاب با استفاده از روش‌های مختلف، سعی در کاهش آسیب‌های مغزی و بهبود عملکرد عصبی دارد. بیماری‌هایی مانند آنوریسم مغزی، سکته مغزی و فشار درون جمجمه‌ای نیز از جمله مواردی هستند که نیاز به عمل جراحی مغز را ایجاب می‌کنند. به‌طور کلی، این عمل به عنوان یک راهکار مؤثر برای درمان مشکلات مختلف مغزی و عصبی شناخته می‌شود.

آمادگی‌های لازم پیش از جراحی مغز

از جمله اقدامات قبل از جراحی مغز عبارتند از:

ارزیابی‌های پزشکی و تصویربرداری‌ها

پیش از هر عمل جراحی مغز، بیمار باید تحت بررسی‌های دقیق پزشکی قرار گیرد. این بررسی‌ها شامل آزمایش‌های خون، نوار قلب، و در صورت نیاز، تصویربرداری‌هایی مانند MRI ،CT Scan یا آنژیوگرافی مغزی است. این اطلاعات به جراح کمک می‌کند محل دقیق ضایعه، مسیر دسترسی و خطرات احتمالی را مشخص کند. گاهی نیز نقشه‌برداری عملکردی از مغز انجام می‌شود تا بخش‌های حیاتی مانند گفتار یا حرکت مشخص و محافظت شوند.

بررسی وضعیت عمومی بدن

پیش از جراحی، وضعیت عمومی بدن از جمله فشار خون، قند خون، عملکرد قلب، ریه‌ها و کلیه‌ها بررسی می‌شود. اگر بیمار بیماری زمینه‌ای مانند دیابت یا فشار خون دارد، باید حتماً تحت کنترل دقیق قرار گیرد تا خطرات حین عمل کاهش یابد. همچنین مصرف داروهای خاص، به‌ویژه داروهای رقیق‌کننده خون، باید با مشورت پزشک تنظیم یا قطع شود.

بیشتر بخوانید: براکی تراپی

آماده‌سازی روانی و اطلاع از روند جراحی

از آنجا که جراحی مغز برای بیشتر بیماران تجربه‌ای پر اضطراب است، آمادگی روانی اهمیت ویژه‌ای دارد. پزشک و تیم درمانی اغلب درباره نوع عمل، مدت زمان آن، عوارض احتمالی و روند بهبود توضیح می‌دهند تا بیمار با آگاهی کامل تصمیم بگیرد. در صورت وجود اضطراب یا ترس شدید، مشاوره روان‌شناسی پیش از عمل می‌تواند کمک‌کننده باشد.

رعایت رژیم غذایی و نکات پیش از عمل

بیمار معمولا باید از ۸ تا ۱۲ ساعت پیش از عمل ناشتا باشد تا خطر استفراغ یا خفگی حین بیهوشی از بین برود. مصرف آب نیز باید طبق توصیه پزشک محدود شود. در برخی موارد، پزشک رژیم غذایی سبک‌تر را از چند روز قبل توصیه می‌کند تا بدن در بهترین وضعیت ممکن برای جراحی باشد.

آماده‌سازی فیزیکی و بیمارستانی

پیش از عمل، موهای ناحیه‌ای از سر که قرار است جراحی شود تراشیده می‌شود تا محیط استریل باقی بماند. بیمار لباس مخصوص اتاق عمل می‌پوشد و پرستار دستبند شناسایی را روی دست او قرار می‌دهد. در این مرحله، مسیر وریدی (سرم) برای تزریق داروها و مایعات باز می‌شود.

حمایت خانواده و مراقبین

نقش خانواده در کاهش اضطراب بیمار بسیار مهم است. بیمار باید بداند که در طول دوران بستری و پس از جراحی از حمایت عاطفی و مراقبتی برخوردار خواهد بود. خانواده نیز باید از روند مراقبت‌های پس از عمل آگاه شوند تا بتوانند در دوران نقاهت، همراهی موثری داشته باشند.

آمادگی ذهنی برای دوران نقاهت

پیش از عمل، لازم است بیمار بداند که دوره‌ی بهبودی پس از جراحی مغز ممکن است چند هفته تا چند ماه طول بکشد. آگاهی از نیاز به فیزیوتراپی، گفتاردرمانی یا توان‌بخشی پس از عمل، باعث می‌شود بیمار با ذهنی آماده‌تر وارد مسیر درمان شود و امید و انگیزه‌اش حفظ گردد.

نحوه انجام جراحی مغز

عمل جراحی مغز به‌طور خاص بسته به نوع بیماری و روش جراحی متفاوت است. در ابتدا، ممکن است تیم جراحی بخشی از موی سر بیمار را بتراشند تا امکان ایجاد برش فراهم شود. برای بسیاری از جراحی‌های کم تهاجمی، این مرحله ممکن است حتی لازم نباشد. پس از آماده‌سازی، بیمار به یکی از دو روش بیهوشی عمومی یا آرام‌بخش تحت درمان قرار می‌گیرد. در بیهوشی عمومی، بیمار کاملاً بی‌هوش است، در حالی که در آرام‌بخش، فرد به حالت نیمه‌هوشی درمی‌آید و می‌تواند به محرک‌ها پاسخ دهد.

در طی برخی از جراحی‌ها، مانند درمان تومورها یا شرایط عصبی، ممکن است بیمار در حین عمل بیدار باشد. این روش به جراح اجازه می‌دهد تا عملکرد مغز را ارزیابی کرده و مطمئن شود که نواحی حساس آسیب نمی‌بینند. برای انجام عمل، جراح معمولاً داروی بی‌حسی موضعی را به ناحیه برش تزریق می‌کند، بنابراین بیمار دردی حس نمی‌کند. در حین عمل، جراح با استفاده از ابزارهای خاص، به مغز دسترسی پیدا می‌کند و ناهنجاری‌ها یا آسیب‌های موجود را ترمیم می‌کند.

عمل جراحی مغز می‌تواند بین دو تا نه ساعت یا بیشتر طول بکشد، بسته به پیچیدگی جراحی. پس از اتمام جراحی، بیمار به اتاق ریکاوری منتقل می‌شود و تحت نظر قرار می‌گیرد. جراح مغز و اعصاب با بررسی‌های لازم، از جمله MRI عملکردی، اطمینان حاصل می‌کند که مغز به‌درستی عمل کرده و هیچ عارضه‌ای وجود ندارد. در نهایت، در حالی که جراحان مغز و اعصاب قادر به انجام جراحی‌های پیچیده هستند، آن‌ها ابتدا درمان‌های غیرجراحی را توصیه می‌کنند و فقط در صورت لزوم، عمل جراحی مغز را تجویز می‌کنند.

بیشتر بخوانید: تنگی کانال نخاعی گردن؛ علت، علائم، تشخیص و درمان

انواع جراحی‌های مغز

در این بخش انواع جراحی مغز را به شما توضیح می دهیم:

۱. کرانیوتومی (Craniotomy)

در این روش، جراح بخشی از استخوان جمجمه را برمی‌دارد تا به بافت مغز دسترسی پیدا کند. پس از پایان عمل، آن قسمت از استخوان دوباره در جای خود قرار داده می‌شود. کرانیوتومی معمولاً برای برداشتن تومورهای مغزی، درمان خونریزی‌ها، آنوریسم‌ها یا ترمیم آسیب‌های مغزی به کار می‌رود. این نوع جراحی از قدیمی‌ترین و در عین حال رایج‌ترین روش‌ها در جراحی مغز است.

۲. جراحی کم‌تهاجمی مغز (Minimally Invasive Brain Surgery)

در این روش به جای باز کردن بخش بزرگی از جمجمه، جراح از برش‌های کوچک و ابزارهای ظریف آندوسکوپیک استفاده می‌کند. این کار باعث کاهش درد، کوتاه شدن دوران بستری و بهبود سریع‌تر بیمار می‌شود. معمولاً برای درمان تومورهای کوچک یا ضایعات در نواحی خاص مغز کاربرد دارد.

۳. جراحی آندوسکوپیک مغز (Endoscopic Brain Surgery)

این جراحی با استفاده از دوربین آندوسکوپ انجام می‌شود که تصاویر را به‌صورت زنده و دقیق روی مانیتور نمایش می‌دهد. جراح می‌تواند بدون نیاز به برش‌های بزرگ، به نواحی عمیق مغز دسترسی پیدا کند. این روش برای درمان کیست‌ها، تومورهای بطن مغزی و برخی موارد هیدروسفالی بسیار مفید است.

۴. جراحی رباتیک و هدایت‌شده با تصویر (Image-Guided or Robotic Surgery)

در این نوع جراحی، از سیستم‌های پیشرفته ناوبری عصبی، اسکن‌های سه‌بعدی و ربات‌های دقیق استفاده می‌شود تا جراح با دقت میلی‌متری روی بافت مغز کار کند. این فناوری خطر آسیب به نواحی حساس مغز را به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهد و نتیجه بهتری برای بیمار به همراه دارد.

۵. جراحی تحریک عمقی مغز (Deep Brain Stimulation – DBS)

در این روش، الکترودهایی در بخش‌های خاصی از مغز کاشته می‌شود و با دستگاهی مشابه ضربان‌ساز قلب به‌طور کنترل‌شده تحریک الکتریکی ایجاد می‌شود. این روش بیشتر برای درمان بیماری‌هایی مانند پارکینسون، دیستونی، لرزش اساسی و گاهی افسردگی‌های مقاوم به درمان استفاده می‌شود.

۶. جراحی برای کنترل صرع (Epilepsy Surgery)

در بیمارانی که صرع با دارو کنترل نمی‌شود، ممکن است ناحیه‌ای از مغز که منبع تشنج است برداشته یا قطع ارتباط شود. این جراحی می‌تواند دفعات و شدت تشنج‌ها را کاهش دهد یا حتی به‌طور کامل از بین ببرد. انتخاب بیماران برای این عمل نیازمند بررسی‌های دقیق تصویربرداری و نوار مغزی است.

۷. جراحی رادیوسرجری (Radiosurgery)

برخلاف نامش، در این روش برش یا جراحی واقعی وجود ندارد. پرتوهای دقیق و پرانرژی (مثل گاما نایف یا سایبرنایف) روی نقطه‌ای مشخص از مغز تابانده می‌شوند تا سلول‌های غیرطبیعی از بین بروند. این روش اغلب برای درمان تومورهای کوچک، ناهنجاری‌های عروقی یا متاستازهای مغزی استفاده می‌شود و بدون نیاز به بستری طولانی انجام می‌گیرد.

بیشتر بخوانید: آیا ادم مغزی کشنده است؟

مراقبت‌های بعد از عمل جراحی مغز

پس از عمل جراحی مغز، مراقبت‌های دقیق و مناسب برای تسریع در روند بهبودی و کاهش خطر عوارض ضروری است. بیمار معمولاً برای چند روز در بیمارستان بستری می‌شود. برای روش‌های کمتر تهاجمی مانند جراحی‌های آندوسکوپی و میکروسکوپی، اقامت در بیمارستان ممکن است به یک تا دو روز محدود شود، اما در مواردی مانند کرانیوتومی باز، این زمان ممکن است به ۱۰ روز افزایش یابد.

پس از جراحی، پزشک ممکن است داروهای استروئیدی و ضدتشنج را برای کنترل تورم و جلوگیری از تشنج تجویز کند. این داروها به بهبود وضعیت بیمار کمک کرده و از بروز عوارض جلوگیری می‌کنند. همچنین، بسته به وضعیت بیمار، نیاز به توان‌بخشی عصبی وجود دارد. این توان‌بخشی می‌تواند شامل فیزیوتراپی، گفتاردرمانی و کاردرمانی باشد و به بیمار کمک می‌کند تا قدرت، تحرک و مهارت‌های ارتباطی خود را بازگرداند و توانایی انجام کارهای روزانه را بازیابد.

توجه به این مراقبت‌ها و پیروی از دستورالعمل‌های پزشک در دوره نقاهت، به بهبودی سریع‌تر و بهتر کمک می‌کند و از بروز مشکلات احتمالی بعدی جلوگیری خواهد کرد.

بیشتر بخوانید: تومور هیپوفیز

چه کسانی به جراحی مغز نیاز دارند؟

جراحی مغز معمولا برای افرادی انجام می‌شود که دچار اختلالات ساختاری، تومور، خونریزی، یا آسیب‌های جدی در بافت مغز هستند و درمان‌های دارویی یا غیر جراحی برایشان مؤثر نبوده است. بیماران مبتلا به تومورهای مغزی (خوش‌خیم یا بدخیم)، آنوریسم‌ها و ناهنجاری‌های عروقی مغز، صرع مقاوم به دارو، ضربه‌های مغزی شدید، یا تجمع مایع در مغز (هیدروسفالی) از جمله گروه‌هایی هستند که ممکن است به جراحی نیاز پیدا کنند.

 همچنین افرادی که به‌دلیل بیماری‌های حرکتی مانند پارکینسون یا لرزش‌های غیرقابل کنترل زندگی روزمره‌شان مختل شده است، ممکن است از روش‌هایی مانند تحریک عمقی مغز (DBS) بهره‌مند شوند. تصمیم نهایی برای انجام جراحی پس از بررسی دقیق وضعیت بیمار، نتایج تصویربرداری‌ها و مشاوره بین تیم‌های متخصص مغز و اعصاب، جراحی مغز و روان‌شناسی اتخاذ می‌شود تا بهترین نتیجه با کمترین خطر حاصل گردد.

نتایج جراحی مغز

نتایج جراحی مغز بستگی به نوع جراحی، وضعیت بیمار، مهارت جراح، و شرایط خاص هر فرد دارد. در اینجا نتایج و پیش‌بینی‌هایی که پس از جراحی مغز مشاهده می‌شوند، آورده شده است:

1. موفقیت در درمان بیماری‌ها

• تومورهای مغزی: در بسیاری از موارد، جراحی مغز می‌تواند باعث حذف کامل یا کاهش اندازه تومور شود. این امر بهبود علائم و کاهش فشار مغزی را به دنبال دارد.
• آسیب‌های مغزی (ترومای مغزی): جراحی می‌تواند برای ترمیم آسیب‌های مغزی، خونریزی‌ها یا آسیب‌های ناشی از ضربه انجام شود که ممکن است موجب بهبودی قابل توجهی در عملکرد مغزی و عصبی شود.
• اختلالات عصبی: جراحی‌هایی مانند جراحی برای صرع یا درمان اختلالات عروقی مغزی (مانند آنوریسم) می‌توانند به کاهش یا حتی از بین بردن علائم بیماری کمک کنند.

2. کاهش یا از بین رفتن علائم

• بسیاری از بیمارانی که تحت جراحی مغز قرار می‌گیرند، ممکن است پس از عمل علائم بیماری‌هایی مانند سردرد، تشنج، ضعف عضلانی، مشکلات حافظه یا اختلالات رفتاری را کاهش دهند یا از بین بروند.
• در درمان تومورهای مغزی، با برداشتن تومور، علائم مربوط به فشار درون مغزی (مانند سردردهای شدید) به طور چشمگیری کاهش می‌یابد.

3. بهبود کیفیت زندگی

• برخی از بیمارانی که تحت جراحی مغز قرار می‌گیرند، می‌توانند به کیفیت سلامت بهتری دست یابند. مثلا بیمارانی که از صرع رنج می‌بردند و پس از جراحی حملاتشان کاهش می‌یابد یا از بین می‌روند، می‌توانند زندگی عادی‌تری داشته باشند.
• در مواردی که بیماری‌های نورودنژenerative مانند بیماری پارکینسون تحت جراحی قرار می‌گیرد، ممکن است علائم بیماری کاهش یابد و حرکت بهبود یابد.

4. روند بهبودی طولانی‌مدت

• جراحی مغز معمولا نیاز به دوره‌ای از توانبخشی دارد، که شامل فیزیوتراپی، گفتاردرمانی، و تمرینات شناختی می‌شود. این روند ممکن است تا ماه‌ها یا حتی سال‌ها طول بکشد تا بیمار به سطح عملکرد قبل از جراحی یا حتی بهتر از آن بازگردد.
• برخی از بیماران ممکن است نیاز به مراقبت‌های ویژه بعد از جراحی و نظارت پزشکی طولانی‌مدت داشته باشند.

5. عوارض و خطرات احتمالی

• عوارض کوتاه‌مدت: ممکن است برخی از بیمارانی که جراحی مغز انجام می‌دهند، دچار عوارضی مانند خونریزی، عفونت، تورم مغزی، یا مشکلات مربوط به بیهوشی شوند. این عوارض اغلب قابل درمان هستند.
• عوارض بلندمدت: در برخی از موارد، بیمار ممکن است با مشکلات عصبی طولانی‌مدت روبرو شود، مانند مشکلات حافظه، ضعف عضلانی، اختلالات حسی یا حتی تغییرات شخصیتی.
• عوارض مربوط به عملکرد مغز: جراحی‌های گسترده ممکن است به نواحی حیاتی مغز آسیب برسانند و عملکرد آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهند.

6. پیش‌آگهی و موفقیت در درمان

• موفقیت جراحی مغز به عوامل متعددی بستگی دارد: نوع جراحی، مکان و اندازه تومور یا آسیب، وضعیت کلی سلامت بیمار، و توان جراح.
• در برخی از جراحی‌ها (مانند جراحی‌های تومورهای بدخیم یا درمان آسیب‌های شدید مغزی) پیش‌آگهی ممکن است کمتر مثبت باشد و بهبودی کامل دشوار باشد.
• در سایر موارد، مانند جراحی‌های میکروسکوپی برای تومورهای خوش‌خیم یا جراحی‌های کم‌تهاجم، پیش‌آگهی بسیار خوب است و بسیاری از بیماران به طور کامل بهبود می‌یابند.

7. تاثیر جراحی بر زندگی اجتماعی و شغلی

• پس از جراحی مغز، بیماران ممکن است قادر به بازگشت به کار و زندگی اجتماعی خود باشند، به ویژه اگر جراحی با موفقیت انجام شده و عوارض جدی نداشته باشد.
• در برخی موارد، بیماران ممکن است مجبور شوند سبک زندگی خود را تغییر دهند و نیاز به زمان بیشتری برای بازگشت به شرایط عادی داشته باشند.

8. تکرار بیماری یا نیاز به درمان‌های اضافی

• در برخی از جراحی‌ها، به ویژه در درمان تومورهای مغزی، ممکن است نیاز به درمان‌های مکمل مانند شیمی‌درمانی، پرتودرمانی یا داروهای دیگر پس از جراحی وجود داشته باشد.
• همچنین، در برخی از موارد، بیماری ممکن است مجددا بازگردد و جراحی مجدد لازم باشد.

در نهایت، نتایج جراحی مغز برای هر فرد منحصر به فرد است و تحت تاثیر عوامل مختلف قرار می‌گیرد. پزشکان تلاش می‌کنند تا بهترین درمان و مراقبت را برای بیماران فراهم کنند و نتایج مثبت جراحی را با برنامه‌های توانبخشی مناسب و پیگیری‌های طولانی‌مدت همراه کنند.

عوارض عمل جراحی مغز

عمل جراحی مغز، مانند هر جراحی دیگری، ممکن است با عوارضی همراه باشد که برخی از آن‌ها می‌توانند جدی و خطرناک باشند. از عوارض شایع می‌توان به عفونت‌های موضعی و سیستمیک اشاره کرد که ممکن است در نتیجه برش‌های جراحی یا ضعف سیستم ایمنی بیمار رخ دهد. همچنین، خونریزی در ناحیه جراحی، به ویژه در جراحی‌های باز، می‌تواند منجر به مشکلات جدی‌تری شود.

عوارض عصبی نیز از دیگر مشکلاتی هستند که ممکن است پس از عمل جراحی مغز بروز کنند. این عوارض شامل ضعف عضلانی، مشکلات گفتاری، اختلال در حافظه و حتی تغییرات رفتاری می‌شوند. این مشکلات معمولاً به دلیل آسیب به بافت مغزی یا عروق خونی در حین جراحی ایجاد می‌شوند.

علاوه بر این، برخی بیماران ممکن است دچار مشکلات روانی مانند اضطراب و افسردگی شوند که به طور مستقیم به تجربه جراحی و تغییرات در عملکرد مغز مرتبط است. به همین دلیل، پیگیری دقیق و مشاوره با پزشک در دوران نقاهت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است تا عوارض ناشی از عمل جراحی مغز به حداقل برسد و بیمار بهبودی بهتری را تجربه کند.

سوالات متداول

عمل جراحی مغز چه خطرات و عوارضی ممکن است داشته باشد؟

   عمل جراحی مغز می‌تواند با عوارضی مانند عفونت، خونریزی، آسیب به بافت‌های مغزی یا اعصاب، و همچنین مشکلات مربوط به بیهوشی همراه باشد. برخی بیماران ممکن است دچار مشکلاتی در عملکرد شناختی، حرکتی یا گفتاری شوند. با این حال، جراحان مغز و اعصاب برای کاهش این خطرات از تکنیک‌های پیشرفته و تجهیزات مدرن استفاده می‌کنند.

مدت زمان بهبودی پس از عمل جراحی مغز چقدر است و چه مراقبت‌هایی نیاز است؟

   مدت زمان بهبودی بسته به نوع جراحی متفاوت است. برای جراحی‌های کمتر تهاجمی، بهبودی ممکن است در چند روز اتفاق بیفتد، در حالی که جراحی‌های باز می‌توانند نیاز به بستری طولانی‌تری (تا 10 روز) داشته باشند. پس از عمل، بیمار ممکن است نیاز به استراحت کافی، مصرف داروهای تجویزی، و حضور در جلسات توان‌بخشی داشته باشد.

آیا می‌توانم بعد از عمل جراحی مغز به فعالیت‌های روزمره خود ادامه دهم؟

   بله، اما میزان و زمان بازگشت به فعالیت‌های روزمره به نوع عمل و وضعیت بهبودی بیمار بستگی دارد. پزشک معمولاً پس از ارزیابی وضعیت بیمار، زمان مناسب برای بازگشت به فعالیت‌های عادی را تعیین می‌کند. در این مدت، توصیه می‌شود فعالیت‌های سنگین و استرس‌زا را محدود کنید و به مراقبت‌های پزشکی و فیزیوتراپی توجه کنید.

نتیجه گیری

در نتیجه، عمل جراحی مغز یک راهکار درمانی ضروری و موثر برای بهبود شرایط مغزی و عصبی است که به دقت و تخصص بالایی نیاز دارد. با توجه به پیچیدگی‌های این نوع جراحی، بیماران باید از قبل به‌خوبی با جزئیات و مراحل آن آشنا شوند و با جراح خود در مورد تمامی جوانب درمان، از جمله عوارض احتمالی و مراقبت‌های بعد از عمل، مشورت کنند. مراقبت‌های پس از جراحی و برنامه‌های توان‌بخشی می‌توانند نقش حیاتی در بهبودی و بازگشت به زندگی طبیعی ایفا کنند. به همین دلیل،در انتخاب متخصص و مرکز درمانی، دقت و آگاهی کافی را به خرج دهید تا بهترین نتایج ممکن را کسب کنید و کیفیت زندگی خود را بهبود بخشید.