درمان آنوریسم مغزی

آنوریسم مغزی؛ علائم، علل؛ تشخیص و درمان

آنوریسم مغزی یکی از شرایط جدی و خطرناک است که در آن یک رگ خونی در مغز ضعیف شده و به شکل کیسه‌ای برآمده درمی‌آید. این وضعیت اگرچه ممکن است برای مدت‌های طولانی بدون علائم باقی بماند، اما پارگی آن می‌تواند به خونریزی شدید مغزی و مشکلات جدی در سلامتی منجر شود. در این مقاله، به بررسی جزئیات آنوریسم مغزی، علائم، علل، روش‌های تشخیص و درمان آن پرداخته و به سوالات متداول در این زمینه پاسخ خواهیم داد.

آنوریسم مغزی

جدول خلاصه مقاله آنوریسم مغزی

عنوانتوضیحات
آنوریسم مغزی چیست؟زمانی که دیواره شریان در مغز ضعیف شده و به شکل کیسه‌ای برآمده می‌شود که می‌تواند به خونریزی منجر شود. در بیشتر موارد، علائمی ندارد.
انواع آنوریسم مغزی۱. ساکولار: شایع‌ترین نوع، کیسه‌ای شکل. ۲. دوکی‌شکل: نازک و متورم در طول شریان. ۳. دیسکانت: نادر و به دلیل آسیب داخلی شریان.
علائم آنوریسم مغزی (بدون پارگی)سردردهای مزمن، تغییرات بینایی، درد چشم، افتادگی پلک، بی‌حسی صورت.
علائم آنوریسم مغزی (پاره‌شده)سردرد شدید، تهوع، تاری دید، سفتی گردن، حساسیت به نور، تشنج، از دست دادن هوشیاری.
آنوریسم نشت‌کردهخونریزی جزئی قبل از پارگی کامل آنوریسم که علائمی شبیه به پارگی دارد.
آنوریسم‌های غول‌پیکرآنوریسم‌های بزرگ که می‌توانند مشکلات حرکتی و شناختی ایجاد کنند.
علل آنوریسم مغزیشامل ضعف مادرزادی، فشار خون بالا، آترواسکلروز، عوامل ژنتیکی، مصرف سیگار، ضربه به سر و عفونت‌های عروقی.
تشخیص آنوریسم مغزیشامل سی‌تی اسکن، ام‌آر‌آی، آنژیوگرافی مغزی و سونوگرافی داپلر برای شناسایی آنوریسم.
درمان آنوریسم مغزیجراحی باز، کوآبولاژ، میکروسرجری با حلقه، جراحی آندوسکوپی، دارو درمانی و مراقبت‌های ویژه در صورت پارگی.

آنوریسم مغزی چیست؟

آنوریسم مغزی زمانی رخ می‌دهد که دیواره یک شریان در مغز ضعیف شده و در نتیجه، یک بخش از دیواره رگ به شکل کیسه‌ای برآمده و نازک شود. این برآمدگی می‌تواند به مرور زمان بزرگ‌تر شده و حتی پاره شود که در این حالت باعث خونریزی داخلی می‌شود. در اکثر موارد، آنوریسم‌های مغزی کوچک هیچ علامتی ایجاد نمی‌کنند و تنها در صورت پارگی یا افزایش حجم علائم مشاهده می‌شود. آنوریسم مغزی در کودکان و بزرگسالان ممکن است ایجاد شود.

انواع آنوریسم مغزی

سه نوع اصلی از آنوریسم مغزی وجود دارد:

  • آنوریسم ساکولار (کیسه‌ای): رایج‌ترین نوع آنوریسم مغزی است. در این حالت، برآمدگی شبیه به یک کیسه کوچک از یک طرف شریان بیرون می‌زند. این نوع آنوریسم معمولاً در محل انشعاب شریان‌های بزرگ در قاعده مغز تشکیل می‌شود و بیشتر در افراد بالغ رخ می‌دهد.
  • آنوریسم دوکی‌شکل: این نوع آنوریسم به جای برآمدگی موضعی، به صورت گسترده‌تر در طول یک بخش از شریان ظاهر می‌شود. در این حالت، دیواره شریان به طور یکنواخت نازک و متورم می‌شود و معمولاً کمتر شایع است.
  • آنوریسم دیسکانت: این نوع نادرتر است و معمولاً به دلیل آسیب یا پارگی لایه‌های داخلی دیواره شریان ایجاد می‌شود. این نوع آنوریسم باعث نشت خون به داخل لایه‌های دیواره شریان می‌شود که می‌تواند منجر به پارگی جدی رگ خونی گردد.

بیشتر بخوانید: جراحی تومور مغزی

علائم آنوریسم مغزی

 در ادامه به بررسی علائم آنوریسم مغزی و چگونگی تشخیص این بیماری پرداخته می‌شود.

آنوریسم مغزی بدون پارگی

در بسیاری از موارد، آنوریسم‌های کوچک و بدون پارگی هیچ نشانه‌ای ایجاد نمی‌کنند. به همین دلیل، آن‌ها اغلب به طور تصادفی و در طول آزمایش‌های تصویربرداری برای مشکلات دیگر شناسایی می‌شوند. با این حال، در صورتی که آنوریسم بزرگ شود یا روی بافت‌های اطراف و اعصاب فشار بیاورد که در این شرایط ممکن است علائم زیر ظاهر شوند:

  • سردرد‌های مزمن: سردردهایی که معمولاً به دلیل فشار وارد شده بر روی ساختارهای حساس به درد در مغز رخ می‌دهد.
  • تغییرات بینایی: آنوریسم‌های نزدیک به عصب بینایی ممکن است منجر به تاری دید، دوبینی یا از دست دادن بخشی از میدان بینایی شوند.
  • درد در پشت یا بالای چشم: آنوریسم‌های بزرگ می‌توانند به ساختارهای نزدیک چشم فشار وارد کرده و درد موضعی ایجاد کنند.
  • افتادگی پلک: اگر آنوریسم بر روی عصب‌های کنترل‌کننده حرکات چشم تأثیر بگذارد، ممکن است باعث افتادگی پلک یا حرکات غیرعادی چشم شود.
  • بی‌حسی یا ضعف در یک طرف صورت: فشار روی عصب‌های مغزی می‌تواند منجر به بی‌حسی یا ضعف در صورت شود.
علائم آنوریسم مغزی

آنوریسم مغزی پاره‌ شده

پاره شدن آنوریسم مغزی یک وضعیت اورژانسی است که نیاز به مراقبت فوری دارد. پارگی آنوریسم باعث خونریزی زیر عنکبوتیه (خونریزی بین مغز و غشای اطراف آن) می‌شود. علائم پارگی آنوریسم عبارت‌اند از:

سردرد ناگهانی و شدید: یکی از رایج‌ترین و شاخص‌ترین علائم پارگی آنوریسم است. این سردرد به عنوان “بدترین سردرد زندگی” توصیف می‌شود و به طور ناگهانی و شدید ظاهر می‌شود.

  • تهوع و استفراغ: ناشی از افزایش فشار داخل جمجمه که به مغز فشار وارد می‌کند.
  • تاری دید یا دوبینی: پارگی آنوریسم می‌تواند به عصب‌های بینایی آسیب برساند و مشکلات بینایی جدی ایجاد کند.
  • سفتی گردن: خونریزی مغزی ممکن است باعث سفتی و درد شدید در گردن شود.
  • حساسیت به نور (فتوفوبیا): بیماران ممکن است نسبت به نور حساس‌تر شوند و از دیدن نور اذیت شوند.
  • تشنج: پارگی آنوریسم ممکن است باعث تشنج شود که نشان‌دهنده اختلال در عملکرد مغز است.
  • از دست دادن هوشیاری: در برخی موارد شدید، پارگی آنوریسم می‌تواند منجر به از دست دادن هوشیاری یا حتی کما شود.

بیشتر بخوانید: تومور نخاعی

آنوریسم نشت‌کرده

گاهی اوقات قبل از پارگی کامل آنوریسم ممکن است مقداری خون نشت کند که به عنوان “نشت آنوریسم” شناخته می‌شود. این نشت می‌تواند باعث بروز علائم مشابه پارگی کامل، اما با شدت کمتر شود. نشت آنوریسم یک هشدار جدی است که ممکن است نشان‌دهنده پارگی قریب‌الوقوع باشد و باید فوراً به آن توجه شود.

آنوریسم‌های بسیار بزرگ (آنوریسم غول‌پیکر)

آنوریسم‌های بسیار بزرگ که به آن‌ها “آنوریسم غول‌پیکر” گفته می‌شود، به دلیل اندازه بزرگی که دارند، می‌توانند علائم فشاری شدیدی ایجاد کنند. این علائم عبارت‌اند از:

  • مشکلات حرکتی: آنوریسم‌های بزرگ ممکن است به ساختارهای کنترل‌کننده حرکت در مغز فشار وارد کرده و باعث ضعف یا فلج در یک طرف بدن شوند.
  • مشکلات گفتاری و شناختی: فشار آنوریسم بر نواحی مسئول گفتار و شناخت در مغز می‌تواند منجر به مشکلاتی مانند اختلال در گفتار، تفکر و حافظه شود.

علل آنوریسم مغزی

در ادامه علل آنوریسم مغزی را توضیح می‌دهیم:

۱. ضعف مادرزادی دیواره عروق مغزی

در برخی افراد، دیواره شریان‌های مغزی از بدو تولد به‌طور کامل تکامل نیافته است. این ضعف ساختاری باعث می‌شود که دیواره رگ در برابر فشار خون طبیعی نیز مستعد برآمدگی و گشاد شدگی شود. چنین ضعف‌هایی معمولاً در محل دوشاخه شدن عروق مغزی دیده می‌شوند و ممکن است تا سال‌ها بدون علامت باقی بمانند.

۲. افزایش فشار خون (پرفشاری خون)

فشار خون بالا یکی از مهم‌ترین عوامل خطر اکتسابی برای آنوریسم مغزی است. فشار مداوم و طولانی‌مدت به دیواره عروق وارد می‌شود و به‌تدریج موجب تخریب لایه‌های الاستیک رگ و ایجاد نقاط ضعیف می‌گردد. این ضعف‌ها زمینه‌ساز تشکیل و بزرگ شدن آنوریسم هستند.

۳. آترواسکلروز (تصلب شرایین)

در آترواسکلروز، رسوب چربی و پلاک در دیواره عروق باعث کاهش انعطاف‌پذیری و آسیب ساختاری رگ می‌شود. این فرایند می‌تواند دیواره شریان‌های مغزی را شکننده کرده و احتمال ایجاد گشادشدگی غیرطبیعی یا آنوریسم را افزایش دهد، به‌ویژه در افراد مسن.

۴. عوامل ژنتیکی و سابقه خانوادگی

وجود سابقه آنوریسم مغزی در بستگان درجه یک خطر ابتلا را به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌دهد. برخی بیماری‌های ژنتیکی مانند بیماری کلیه پلی‌کیستیک یا اختلالات بافت همبند نیز با ضعف دیواره عروق همراه هستند و احتمال بروز آنوریسم را بیشتر می‌کنند.

۵. مصرف سیگار

سیگار با ایجاد التهاب مزمن و آسیب به لایه داخلی عروق (اندوتلیوم)، نقش مهمی در تضعیف دیواره رگ‌ها دارد. نیکوتین و سایر مواد سمی موجود در دود سیگار علاوه بر افزایش فشار خون، روند تخریب عروق را تسریع کرده و احتمال تشکیل و پارگی آنوریسم را افزایش می‌دهند.

۶. ضربه به سر

آسیب‌های شدید سر می‌توانند باعث صدمه مستقیم به دیواره شریان‌های مغزی شوند. در برخی موارد، این آسیب منجر به ایجاد آنوریسم‌های تروماتیک می‌شود که معمولا شکل نامنظم دارند و نسبت به سایر انواع، خطر پارگی بالاتری دارند.

۷. عفونت‌های عروقی (آنوریسم عفونی)

برخی عفونت‌های شدید باکتریایی یا قارچی می‌توانند دیواره عروق مغزی را درگیر کنند. این نوع آنوریسم‌ها که به آن‌ها آنوریسم مایکوتیک گفته می‌شود، در اثر تخریب التهابی دیواره رگ ایجاد شده و معمولاً پیشرفت سریع و خطر پارگی بالایی دارند.

بیشتر بخوانید: شیمی درمانی سرطان معده

تشخیص آنوریسم مغزی

تشخیص آنوریسم مغزی معمولاً با استفاده از روش‌های تصویربرداری پیشرفته صورت می‌گیرد. این روش‌ها شامل موارد زیر است:

  • سی‌تی اسکن (CT Scan): یکی از سریع‌ترین و دقیق‌ترین روش‌ها برای تشخیص خونریزی مغزی و شناسایی آنوریسم سی تی اسکن است.
  • ام‌آر‌آی (MRI): این روش برای تشخیص آنوریسم‌هایی که هنوز پاره نشده‌اند مفید است و تصاویری دقیق از ساختار مغز ارائه می‌دهد.
  • آنژیوگرافی مغزی: این روش شامل تزریق ماده حاجب به جریان خون است تا تصاویر دقیقی از رگ‌های خونی مغز به دست آید.
  • سونوگرافی داپلر: برای ارزیابی جریان خون در مغز و شناسایی آنوریسم‌های کوچک استفاده می‌شود.

درمان آنوریسم مغزی

درمان آنوریسم مغزی بسته به اندازه، محل و علائم آن متفاوت است. گزینه‌های درمانی شامل موارد زیر می‌باشد:

روش های درمان آنوریسم مغزی

آنوریسم مغزی وضعیتی است که در آن دیواره رگ‌های مغزی ضعیف شده و متورم می‌شود. این تورم می‌تواند به فشار بر روی مغز یا پارگی رگ منجر شود. درمان آنوریسم مغزی به روش‌های مختلفی انجام می‌شود. در ادامه، برخی از روش‌های درمانی رایج را معرفی می‌کنیم:

جراحی باز (کرانیوتومی)

در این روش، جراح با برش در سر به ناحیه آنوریسم دسترسی پیدا می‌کند و آن را از بین می‌برد. این درمان معمولاً زمانی انجام می‌شود که آنوریسم به طور مستقیم در ناحیه‌ای قرار داشته باشد که می‌توان به راحتی به آن دسترسی پیدا کرد. این روش به ویژه برای آنوریسم‌های بزرگتر یا خطرناک‌تر استفاده می‌شود.

کوآبولاژ (Embolization)

در این روش، یک کاتتر به داخل رگ مغزی وارد شده و از طریق آن مواد خاصی به آنوریسم تزریق می‌شود تا جریان خون به آن ناحیه متوقف شود. این روش به ویژه برای آنوریسم‌های در نزدیکی مکان‌های حساس مغزی یا در قسمت‌های سخت دسترسی مفید است.

میکروسرجری و استفاده از حلقه‌ها

در این روش، یک حلقه کوچک فلزی در اطراف پایه آنوریسم قرار می‌گیرد تا جریان خون به ناحیه ضعیف شده محدود شود. این روش معمولا برای آنوریسم‌های کوچک‌تر که به راحتی قابل دسترسی هستند استفاده می‌شود.

جراحی آندوسکوپی

در این روش از یک دوربین کوچک و ابزارهای جراحی مخصوص استفاده می‌شود تا به طور غیرمستقیم به آنوریسم دسترسی پیدا کرده و آن را درمان کنند. این روش نسبت به جراحی باز کمتر تهاجمی است و زمان بهبودی کمتری دارد.

دارو درمانی

در برخی از موارد، پزشکان داروهایی را برای کاهش فشار خون یا درمان علائم دیگر تجویز می‌کنند. اگرچه دارو نمی‌تواند آنوریسم را از بین ببرد، اما می‌تواند از پاره شدن آن جلوگیری کند یا خطرات آن را کاهش دهد.

مراقبت‌های ویژه در بیمارستان

 در صورتی که آنوریسم مغزی پاره شده باشد، بیماران نیاز به مراقبت‌های ویژه دارند. درمان فوری برای کنترل خونریزی و جلوگیری از آسیب‌های بیشتر ضروری است. این شامل جراحی فوری یا درمان دارویی برای کنترل وضعیت و پیشگیری از عوارض است.

هر کدام از این روش‌ها بستگی به وضعیت آنوریسم، موقعیت آن در مغز و وضعیت کلی بیمار دارد و پزشک متخصص بهترین گزینه درمانی را پیشنهاد می‌دهد.

بیشتر بخوانید: جراحی تومور مغزی

سوالات متداول

آیا همه آنوریسم‌های مغزی خطرناک هستند؟

نه، همه آنوریسم‌ها خطرناک نیستند. برخی آنوریسم‌ها کوچک بوده و هیچ علائمی ایجاد نمی‌کنند. با این حال، آنوریسم‌های بزرگ‌تر یا آنهایی که در معرض پارگی هستند باید به سرعت درمان شوند.

چگونه می‌توان از بروز آنوریسم مغزی جلوگیری کرد؟

پیشگیری کامل از آنوریسم مغزی ممکن نیست، اما کنترل عوامل خطر مانند فشار خون بالا، ترک سیگار و مصرف متعادل الکل و مواد مخدر می‌تواند به کاهش خطر کمک کند.

آیا آنوریسم مغزی قابل درمان است؟

بله، بسیاری از آنوریسم‌های مغزی با روش‌های جراحی قابل درمان هستند. تشخیص زودهنگام و اقدام سریع می‌تواند به بهبود چشمگیر بیمار کمک کند.

نتیجه گیری

آنوریسم مغزی یکی از مشکلات جدی در سیستم عروقی مغز است که می‌تواند به عواقب خطرناکی منجر شود. تشخیص زودهنگام و درمان به ‌موقع نقش حیاتی در جلوگیری از عوارض جدی این بیماری دارد. آگاهی از علائم و عوامل خطر آنوریسم مغزی می‌تواند به تشخیص سریع‌تر و اقدامات پیشگیرانه کمک کند. اگر فردی دچار علائم مشکوک به آنوریسم مغزی است، بهتر است هرچه سریع‌تر به پزشک مراجعه کند تا از پیشرفت بیماری و خطرات مرتبط با آن جلوگیری شود.

مطالب مرتبط
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *